Enter your keyword

فسخ قراردادهای تجارتی در قوانین افغانستان

Beautifully suited for all your web-based needs

فسخ قراردادهای تجارتی در قوانین افغانستان

فسخ قراردادهای تجارتی در قوانین افغانستان

یکی از اصول اساسی قرارداد های حقوقی که در اکثریت کشور ها از جمله افغانستان پذیرفته شده است، اصل الزامی بودن آن میباشد، به این معنی که مطابق به این اصل طرفین قراداد مکلف به انجام مکلفیت ها و تعهدات مندرج در قرارداد بوده و هیچ یکی از طرفین قرارداد نمیتواند بصورت فردی و یکطرفه مندرجات مذکور را نایده گرفته یا از اجرای آن امتناع ورزد؛ با این حال، گه گاهی اتفاق میافتد که یکی از طرفین قرارداد، خواه به حکم قانون و یا هم بر اساس توافق ضمنی در قرارداد اقدام به برهم زدن قرارداد مینماید که این برهم زدن، شکستاندن و یا انحلال ارادی قرارداد را در اصطلاح حقوقی آن، فسخ قرارداد مینامند.

قانون قرارداد های تجارتی افغانستان در فصل هشتم خویش به بیان حالات فسخ قرارداد، شرایط ضمنی فسخ قرارداد، و حالات سقوط حق فسخ قرارداد پرداخته است که در نوشته ی هذا بصورت مختصر به بیان موضوعات متذکره پرداخته ایم.

مطابق به احکام  قانون قرارداد ها تجارتی افغانستان، قرارداد در حالات زیر فسخ شده میتواند:

همه قرارداد ها بصورت طبیعی با انقضای مدت آن فسخ میگردد، مشروط بر اینکه از جانب طرفین قرارداد، تجدید نگردد.

هرگاه تمامی تعهدات طرفین مطابق به مندرجات قرارداد به پایان برسد، قراداد نیز بصورت خود بخودی فسخ میگردد؛ حالاتی هم وجود دارد که تمامی تعهداتِ مندرج در قرارداد به پایان نرسیده ولی طرفین قرارداد بر سر اجرای تعهدات باقیمانده طور دیگری توافق نموده و قرارداد را فسخ مینمایند.

طرفین قرارداد هر زمانی میتوانند با توافق مشترک، قرارداد را فسخ نمایند؛ خواه مدت یا موضوع آن به پایان رسیده باشد یا نه.

طرفین میتوانند شرایط و حالاتی را در قرارداد پیش بینی کنند که به اساس آن حق فسخ قرارداد را داشته باشند؛ درینصورت جانبی که حق فسخ قرارداد را دارد، میتواند با دادن اطلاعیه به جانب مقابل قرارداد را فسخ کند، مگر اینکه طور دیگری موافقه صورت گرفته باشد؛ چنین فسخ، حق هیچ یک از طرفین قرارداد را برای ادعای خسارات از جانب مقابل بخاطر نقض قرارداد و یا عمل دیگری محدود ساخته نمیتواند.

به اساس حکم محکمه با صلاحیت یا قرار حکمیت تجارتی نیز قرارداد فسخ شده میتواند.

فراموش نباید کرد که فسخ قرارداد مستلزم عدم ایفای حقوق و تعهدات متقابلِ طرفین نبوده، بلکه حقوق و تعهدات قبل از فسخ قرارداد ادامه یافته و اساس مطالبات برای جبران خساره بین طرفین را تشکیل میدهد، مگر اینکه پیش از پیش در قرارداد طور دیگری موافقه شده باشد.

همچنان در حالت عادی و در صورتیکه طرفین طور دیگری موافقه نکرده باشند، شرایط مندرج قرارداد در رابطه به حل منازعه، تصفیه ی حسابات، انحلال و هر نوع تعهدات ماهوی دیگری  که می باید بعد از فسخ قرارداد ادامه یابد، باید اجراء گردد.

یک سلسله شرایطی هم وجود دارد که در تمامی قرارداد ها بصورت ضمنی پیشبینی میگردد، مگر اینکه طرفین صریحاً از آنها صرف نظر نموده باشند؛ این شرایط در قانون قراردادهای تجارتی افغانستان تحت عنوان شرایط ضمنی حق فسخ،  به شرح زیر بیان شده است:

هرگاه یکی از طرفین نتواند تعهدات اساسی خود را با بسر رسیدن موعد ایفای آن انجام دهد، و چنین عجز بعد از تقاضا برای ایفای تعهد و موجودیت مدت مناسب که در خلال آن باید این عجز برطرف و تلافی گردد ادامه یابد، در آنصورت طرف مقابل میتواند قرارداد را فسخ کند.

همچنان هرگاه یکی از طرفین قصد خود را به امتناع از انجام تعهدات اساسی یی که نظر به قرارداد باید انجام دهد، صریحا ابراز نماید؛ درینصورت نیز طرف مقابل میتواند قرارداد را فسخ نماید.

و در اخیر باید گفت که هرگاه میعاد حق فسخ در قانون و یا توسط طرفین قرارداد مشخص گردیده باشد، این حق در ختم میعاد معینه ساقط گردیده و هیچ یکی از طرفین حق استفاده از آن را نخواهند داشت، مگر اینکه طور دیگری موافقه صورت گرفته باشد.

مسند

No Comments

Post a Comment

Your email address will not be published.